Шеъри аз Шаҳриёр
Алӣ эй ҳумои раҳмат ту чи оятӣ Худоро
Ки ба мосиво фикандӣ ҳама сояи ҳуморо
Дил агар худошиносӣ ҳама дар рухи Алӣ бин
Ба Алӣ шинохтам ман, ба Худо қасам, Худоро
Ба Худо, ки дар ду олам асар аз фано намонад
Чу Алӣ гирифта бошад сари чашмаи бақоро
Магар эй саҳоби раҳмат ту биборӣ ар-на дӯзах
Ба шарори қаҳр сӯзад ҳама ҷони мосиворо
Бирав эй гадои мискин дари хонаи Алӣ зан
Ки нигини подшоҳӣ диҳад аз карам гадоро
Ба ҷуз аз Алӣ кӣ гӯяд ба писар, ки қотили ман
Чу асири туст акнун ба асир кун мудоро
Ба ҷуз аз Алӣ кӣ орад писаре Абул-аҷоиб
Ки алам кунад ба олам шуҳадои Карбалоро
Чу ба дӯст аҳд бандад зи миёни покбозон
Чу Алӣ кӣ метавонад, ки ба сар барад вафоро
На Худо тавонамаш хонд, на башар тавонамаш гуфт
Мутаҳайирам чи номам шаҳи мулки лофаторо
Ба ду чашми хун фишонам ҳалаи насими раҳмат
Ки зи кӯи ӯ ғуборе ба ман ор тӯтиёро
Ба умеди он ки шояд бирасад ба хоки поят
Чи паёмҳо супурдам ҳама сӯзи дил саборо
Чу туӣ қазойгардон ба дуои мустамандон
Ки зи ҷони мо бигардон раҳи офати қазоро
Чи занам чу ной ҳар дам зи навои шавқи ӯ дам
Ки Лисони ғайб хуштар бинавозад ин наворо
“Ҳама шаб дар ин умедам, ки насими субҳгоҳӣ
Ба паёми ошноӣ бинавозаду ошноро”
Зи навои мурғи ёҳақ бишнав, ки дар дили шаб
Ғами дил ба дӯст гуфтан чи хуш аст Шаҳриёро
