НИДОИ ФИРДАВСӢ АЗ ТОБУТ.
Тобути Фирдавсиро дар саҳни масҷид гузошта, ҳама мунтазири шайхи бузург Абулқосими Гургонӣ шуданд. Ӯ мебоист намози ҷаноза мехонд. Пири фартут асозанон омада, бо нӯги асояш ба тарафи тобут ишора карда гуфт:
– Ин шахс умри худро бо ситоиши кофирон – маҷусони бадбунёд зоеъ кард, мехост сарҳади динро рахна кунад. Ман ҷанозаи чунин касро намехонам ва ҳам иҷозат намедиҳам, ки ӯро дар қабристони мусулмонон гӯронанд…
(С.Улуғзода, романи “Фирдавсӣ”)
❗️Аё пири фатво, маро бад магӯй,
Бадам гар бигӯйӣ, бад ояд ба рӯй.
Ман, охир, зи хайри бадон нестам,
Чу ту аз қиболи дадон нестам.
Зи хоки баланд аст обу гилам,
Чу як мазраи сабзи пурҳосилам.
Макони ҳама дин бувад кибриё,
Саропо ту ғарқи ба зуҳди риё.
Ҳама дини дунёст дини Худо,
Магӯ аз худ, охир, бигӯ з-анбиё.
Ман аз дину дунё-т озурдаам,
Ҳама умр хуни ҷигар хӯрдаам.
Сароғози зиштӣ зи рафтори туст,
Каҷиҳои гетӣ зи гуфтори туст.
Насиҳат намоӣ ба хосу ба ом,
Вале худ надонӣ ҳалолу ҳаром.
Ало, эй ғуломи ҳавою ҳавас,
Ту нашносӣ умре гулу хору хас.
Бад аз ман наояд, ки
ман хушгилам,
Ба ғам дода дилрову як бедилам.
Ба ҳар ҷо санои ватан гуфтаам,
Чу булбул вафои чаман гуфтаам.
Аҷам зинда кардам ба лафзи дарӣ,
Ки ҷавҳар шиносад фақат ҷавҳарӣ.
Чу “Шаҳнома” бинмуд умрам хазон,
Ки қолаб тиҳӣ кардаам ин замон.
Чӣ шӯре барангезӣ андар сарам,
Ҳанӯзам ба тобут шери нарам.
Ба сӯйи палангон мапартой санг,
Ки ӯ кай ҳаросад зи рӯбоҳи ланг.
Биёзурдӣ умре тани зиндаам,
Кунун дорӣ қасди тани мурдаам.
Кас аз мурда гирад чу товону қасд,
Фалохуни қисмат сари ӯ шикаст.
Ту ҳам ойӣ рӯзе ба оғӯши хок,
Биандеш аз ҳавли кунҷи мағок.
Маро раҳ надодӣ ба мулки абад,
Чи бок аз ту дорам, аё бехирад.
Мазори ман андар дили мардум аст,
Равонам ба базми маҳу анҷум аст.
Маро ханҷари чарх басе куштааст,
Ба хунам на як бор оғуштааст.
Чу гул мурда аз нав сар афрохтам,
Дили худ дигарбора бигдохтам.
Зи куштори Сӯҳроб мурдам нахуст,
Зи кирдори Рустам танам гашт суст.
Зи қатли Сиёвуш мурдам дигар,
Зи чашмам фурӯ рехт хуни ҷигар.
Ду чашми пуруммеди Исфандиёр,
Ба пеши аҷал кард маро шармсор.
Таҳантан чу мурдӣ зи кини Шағод,
Бигуфтам ба худ зиндагонӣ мабод.
Замине, ки Сӯҳроби ял хуфтааст,
Ҳанӯзам ба хуни худ оғуштааст.
Зи хоке, ки ояд аз он ҷо хурӯш,
Зи қабри Сиёвушу Рустам ба гӯш.
Ба марзе, ки Исфандиёри ман аст,
Ҳамон ҷо қарору махори ман аст.
Ба қалбе, ки тухми сахо киштаам,
Ба ҷуз некӣ сатре набинвиштаам.
Ба қалбе, ки саршори меҳру вафост,
Ғурири ҷавонию сидқу сахост.
Замине, ки дорад хати ному нанг,
Зи хуни шаҳидон бувад лоларанг.
Ба хоке, ки дорад ғурури Аҷам,
Ба мардон ватандорӣ ҳарфи қасам.
Ҳамон ҷо қарору мазори ман аст,
Чу оёти мардӣ шиори ман аст‼️
