“ бидонед ки ман аз насли Довӯд ва Сулаймон ҳастам . Худованд зимоми кор кишварро ба дасти ман супурдааст . Ононе ки вазъияти мавҷӯдро зери савол мебаранд кофароне ҳастанд ки мехоҳанд имони шуморо суст кунанд . Дӯстон инро набояд фаромӯш кард ки барои ҳифзи тавозуъи миллӣ ва назми умумӣ бад нест ки миллати андакии лоғар ва устихонӣ шаванд . Оё қаҳтӣ ба ин амр кумак намекунад ? мазҳаби мо муқарар медорад ки нимае аз солро рӯза бигирем ва аҳкоми шариъат мегуяд ҳар ки рӯзаашро шикаст муртакиби гуноҳи кабира шуда ва буи ганди дӯзах хоҳад гирифт . . .
Аммо миллате ки шикамашон сир бошад исёнгар мешаванд ва туғён мекунанд . Оё бо вуҷӯди ҳамхи ин ҳама қаҳтӣ барои миллат муфид нест ? давлатҳои аврупоӣ ҷору ҷанҷол роҳ андохтаанд ки дар инҷо мардум гуруснаанд . Бале бо ифтихор мегуем ки миллати мо худашон ин ро интихоб кардаанд ва пазируфтаанд ки ингуна аз гуноҳ гурезон бошанд ”
Инҳо бахше аз суханони “Ҳаила Саласӣ ” диктатор ва подшоҳи Этиупия буд . ӯ худашро баргузӣда худованд медонист . Масеҳӣ буд ва эътиқод дошт ки аз насли паёмбароне чун Довӯд ва Сулаймон аст . ӯ ро Масеҳи мавъӯд , худои зинда , императори даврону парчамдори ваҳдати Африқо ” мехонданд
