номаи Авраам Линколн ба муаллими писараш дарбораи омӯзишаш
☑️ ба писарам биёмӯзед ;
ӯ бояд бидонад ки ҳамаи мардум одил ва содиқ нестанд , аммо ба писарам бёомӯзед ки дар ивази ҳар шаёд , инсони сиддиқе ҳам вуҷуд дорад . Ба ӯ бигуед , ба изои ҳар сиёсатмадори худхоҳ , раҳбари ҷавонмарде ҳам ёфт мешавад . Ба ӯ бёмӯзед ки дар изои ҳар душман , дӯстӣ ҳам ҳаст .
намедонам вақт мегирад , аммо ба ӯ биёмӯзед агар бо кору заҳмат , як доллар касб кунад , беҳтар аз онаст ки ҷое рӯи замини панҷ доллар биёбад . Ба ӯ биёмӯзед ки аз бохтан панд гирад ; аз пирӯз шудан лиззат бибарад .
ӯро аз ғибта хурдан бар ҳазар доред . Ба ӯ нақшу таъсири муҳим хандиданро ёдовар шавед . Агар метавонед ба ӯ нақши муассири китоб дар зиндагиро омӯзиш диҳед .
Ба писарам биёмӯзед ки дар мактаб беҳтар ин аст ки мардуд шавад , аммо бо тақаллуб ба қабулӣ нарасад . Ба писарам ёд бидиҳед бо мулоимҳо , мулоим ва бо гардан кашҳо , гардан каш бошад . Ба ӯ бигуед ба ақоидаш имон дошта бошад , ҳатто агар ҳама бар хилофи ӯ ҳарф бизананд .
Ба писарам ёд бидиҳед ки ҳамаи ҳарфҳоро бишнаваду суханиро ки ба назараш дуруст мерасад интихоб кунад .
Арзишҳои зиндагиро ба писарам омӯзиш диҳед . Агар метавонед ба писарам ёд бидиҳед ки дар авҷи андӯҳ табассум кунад . Ба ӯ биёмӯзед ки аз ашк рехтан хиҷолат накашад .
Ба ӯ биёмӯзед ки метавонад барои фикру шуъӯраш нарх таъин кунад , аммо нархгузорӣ барои дил бе маъност . Ба ӯ бигуед ки таслими ҳаёҳӯ нашавад ва агар худро бар ҳақ медонад пои суханаш боистад ва бо тамоми қувво баҷангад .
Ҳангоми тадрис бо писарами мулоимат ба харҷ диҳед , аммо аз ӯ як ноз парварда насозед . Бигзоред ки шуҷоъ бошад . Ба ӯ биёмӯзед ки ба мардум эътиқод дошта бошад . Таваққуъ зиёд аст , аммо бубинед ки ҷӣ метавонед бикунед , писарам кӯдак кам сол бисёр хубе аст .
