Дини бартар
Сабки зиндагӣ
Леунорду Боф (Leonardo Boff), пажӯҳишгари маъруфи бразилӣ менависад:
Дар мизи гирде, ки дар бораи «Дин ва озодӣ» барпо шуда буд ва Долой Ломо ҳам дар он ҳузур дошт, ман бо кунҷковӣ, аз ӯ пурсидам:
— Олиҷаноб! Беҳтарин дин кадом аст?
Худам фикр кардам, ки ӯ ҳатман хоҳад гуфт: будоӣ ё адёни шарқӣ, ки хеле қадимитар аз масеҳият ҳастанд.
Долой Ломо каме диранг кард, лабханде зад ва ба чашмони ман хира шуд ва он гоҳ гуфт:
— Беҳтарин дин он аст, ки шуморо ба Худованд наздиктар созад; дине, ки аз шумо одами беҳтаре бисозад.
Ман, ки аз чунин посухи хирадмандонае шарманда будам, пурсидам:
— Он чӣ маро инсони беҳтаре месозад чист?
Ӯ посух дод:
— Ҳар чиз ки шуморо дилраҳмтар, фаҳмидатар, мустақилтар, бетарафтар, бомуҳаббаттар, инсондӯстдортар, бомасъулияттар ва ахлоқитар созад. Дине, ки ин корро барои шумо бикунад, беҳтарин дин аст.
Ман лаҳзае сокит мондам ва ба ҳарфҳои хирадмандонаи ӯ андешидам. Ба назари ман паёме, ки дар пушти ҳарфҳои ӯ қарор дорад, чунин аст:
Дӯсти ман! Ин ки ту ба чӣ дине эътиқод дорӣ, барои ман аҳамият надорад. Он чӣ барои ман аҳамият дорад, рафтори ту дар хона, дар хонавода, дар маҳалли кор, дар ҷомеа ва дар кулли ҷаҳон аст.
Ба ёд дошта бош, олами ҳастӣ бозтоби аъмол ва афкори мост.
Қонуни амал ва аксуламал фақат мунҳасир ба физик нест. Дар равобити инсонӣ ҳам содиқ аст.
Агар хуби кунӣ, хубӣ мебинӣ.
Ва агар бадӣ кунӣ, бадӣ.
Ҳамеша чизҳоеро ба даст хоҳӣ овард, ки барои дигарон низ ҳамонҳоро орзу кунӣ.
Шод будан, ҳадаф нест, як интихоб аст.
Тоҷнек
