Биравед Шумо озод ҳастед!
Мактаби инсоният
Талош барои таҳаққуқи инсоният
Вуҷуди Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) барои ҳамаи мардум мояи раҳмат буд ва ҳеч касро ба сабаби рангу ҷинс аз шумули он мустасно намекард.
Он ҳазрат ба ин раҳнамудҳо даъват мекард:
1) Рушду эътилои инсоният, мефармуд:
“Ҳамаи мардум аз Одам ҳастанд ва Одам низ аз хок аст.”
2) Сулҳ қабл аз ҷанг;
3) Гузашту бахшиш қабл аз муҷозот;
4) Осонгирӣ ва гузашт қабл аз муҷозот;
Аз ин рӯ, мушоҳида мекунем, ки ҷангҳои ӯ ҳамагӣ барои аҳдофи волои инсонӣ буда ва ба манзури таҳаққуқи инсоният анҷом мешудааст.
Он ҳазрат ба некӣ ва эҳсон ба мардум ва дӯстӣ ва мудоро бо онон фармон медод.
Ӯ намунае комил аз раҳматро дар фатҳи Макка нишон дод, ки бо вуҷуди пирӯзӣ бар душманон, бо эшон бархӯрди некӯ кард, бо таваҷҷӯҳ ба ин ки метавонист аз ҳамаи онон интиқом гирад, вале ононро бахшид ва фармуд:
“Биравед, шумо озод ҳастед!”
Паёмбар (с) бо асирон бо мудоро ва раҳмат бархӯрд мекард, бар бисёре аз онон миннат мегузошт ва озодашон месохт ва лашкариёнро ба онон суфориш мекард. Аз ҷумла дар яке аз ҷангҳо, бо дасти худ, дасти асиреро — ки садои нолаи ӯро шунид — боз кард.
Он ҳазрат ба тамоми мардум меҳрубон буд, ӯ ростгӯе амин ва вафодор ба аҳду паймони худ буд, ҳангоми ғазаб хашми худро фурӯ мебурд ва ҳангоми қудрат аз муҷозот чашм пӯшида ва мегузашт.
Ӯ байни мардум “сулҳу дӯстӣ” барқарор месохт ва аз онон кина, душманӣ ва фитнаро дур мекард ва ҳар касеро дар ҷойгоҳи худ қарор медод.
Даъвати Расули Худо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба ислом, мубтанӣ бар сулҳу саломат буд ва ҷангро ҷуз ҳангоме, ки қасовати душман ва сахтгирии онон бар мусалмонон зиёд шуд, мавриди таваҷҷӯҳ қарор намедод.
Тоҷнек
tajnek.com
