Нависандаи исроилӣ: Мо дар Ғазза наслкушӣ мекунем
Байналмилал
Нависандаи машҳури исроилӣ: “Дар Ғазза наслкушӣ мекунем”
“Ба нафрини ишғол гирифтор шудаем”
Дэвид Гроссман, нависандаи машҳур, барандаи ҷоизаи исроилӣ мегӯяд, Исроил гирифтори нафрини ишғол шуда ва дар Ғазза муртакиби наслкушӣ мешавад.
Ба гузориши Guardian, ин нависандаи исроилӣ гуфт, солҳо аз истифода аз ин калима (наслкушӣ) худдорӣ кардааст, аммо акнун “бо дарди фаровон ва қалбе шикаста” маҷбур ба ин кор шудааст.
Гроссман, нависандаи барандаи ҷоизаи исроилӣ, иқдомоти Исроил дар Ғаззаро наслкушӣ тавсиф карда ва гуфтааст, ки акнун “наметавонад ҷилави худро бигирад” ва аз ин истилоҳ истифода мекунад.
Ин нависанда ва фаъоли сулҳи машҳур, дар мусоҳибае, ки рӯзи ҷумъа мунташир шуд, ба рӯзномаи итолиёии Repubblica гуфт: “Аз худам мепурсам: чӣ тавр ба ин ҷо расидем? Чӣ тавр ба наслкушӣ муттаҳам шудем? Фақат ба забон овардани ин калима – наслкушӣ – дар ишора ба Исроил, ба қавми яҳуд, бояд кофӣ бошад, то ба мо бигӯяд, ки иттифоқи бисёр баде барои мо дар ҳоли рух додан аст.”
Гроссман гуфт, ки солҳо аз истифода аз ин истилоҳ худдорӣ кардааст. Ӯ гуфт: “Аммо ҳоло наметавонам ҷилави худамро бигирам – на баъд аз чизҳое, ки дар рӯзномаҳо хондаам, на баъд аз тасовире, ки дидаам, на баъд аз сӯҳбат бо афроде, ки он ҷо будаанд. Ин калима мисли баҳман аст: вақте онро мегӯӣ, мисли баҳман бузургтар мешавад ва вайронӣ ва ранҷи бештаре ба он изофа мекунад.”
Изҳороти Гроссман чанд рӯз пас аз он мунташир шуд, ки дар авҷи афзоиши нигарониҳои ҷаҳонӣ дар мавриди гуруснагӣ дар ин минтақаи муҳосирашуда, ду гурӯҳи бузурги ҳуқуқи башар эълом карданд, Исроил дар Ғазза муртакиби наслкушӣ шудааст.
Гроссман ба рӯзнома Repubblica гуфт, ки аз ин калима “бо дарди фаровон ва бо қалбе шикаста” истифода мекунад.
Ӯ, ки дар соли 2018 ба хотири осораш барандаи муҳимтарин ҷоизаи адабии Исроил шудааст, гуфт: “Ишғол моро фосид кардааст. Ман комилан мутмаинм, ки нафрини Исроил бо ишғоли сарзаминҳои Фаластин дар соли 1967 оғоз шуд. Шояд мардум аз шунидани ин мавзӯъ хаста шуда бошанд, аммо ин ҳақиқат аст. Мо аз назари низомӣ қудратманд шудаем ва дар васвасае, ки аз қудрати мутлақи мо ва ин пиндор, ки метавонем ҳар коре анҷом диҳем, ношӣ мешавад, гирифтор шудаем.”
Гроссман дар посух ба ин суол, ки назараш дар мавриди Фаронса ва Бритониё ба унвони охирин кишварҳое, ки барои ба расмият шинохтани расмии кишвари Фаластин омода мешаванд чист, гуфт: “Ман воқеан фикр мекунам, ин фикри хубе аст ва ман ин ҳаёҳуи перомуни онро дар Исроил дарк намекунам. Шояд сару кор доштан бо як кишвари воқеӣ, бо тааҳҳудоти воқеӣ, ба ҷойи як ниҳоди мубҳам монанди Ташкилоти Худгардони Фаластин, имтиёзҳои худро дошта бошад. Албатта, бояд шароити бисёр равшане вуҷуд дошта бошад: адами истифода аз силоҳ ва тазмини интихоботи шаффоф, ки ҳар касе, ки аз хушунат алайҳи Исроил ҳимоят мекунад, аз он мустасно шавад.”
Тоҷнек
