Инсони ҳақхоҳ
Маорифи исломӣ
“Худо инсонро ба ҳукми фитрате, ки ба ӯ дода, ҳақхоҳ қарор дода, ҳолате ба инсон дода, ки ошиқ ва алоқаманди ҳаққу ҳақиқат аст. Ҳақпарастӣ ва ҳақдӯстӣ ва ҳақиқатхоҳӣ, он гавҳар ва ҷавҳари ҳақиқати инсон аст. Исломи фитрӣ яъне ҳамин; ислом, ки дар фитрати инсон ҳаст, яъне ҳамин. Дар ҳадис аст, ки:
کلُّ مَوْلودٍ یُولَدُ عَلَی الْفِطْرَةِ فَأبَواهُ یهَوِّدانِهِ أَوْ ینَصِّرانِهِ أَوْ یمَجِّسانِهِ
Худованд ҳар касеро бар фитрати ислом ва бар фитрати таслим ба сӯйи ҳақиқат офарида. Ва он чи ки дар дараҷаи аввал барои ҳар касе воҷиб ва лозим аст ин аст, ки нагузорад, инод (ва лаҷ) бо ҳақиқат, дар руҳаш рушд кунад. Ва агар инод рушд кард, инсон ба ҳолати зидди худаш дармеояд, яъне инсон мешавад зидди инсон. Чӣ гуна? Душмани ҳақ мешавад, бо ҳаққу ҳақиқат кина пайдо мекунад, кина бо ҳақиқат пайдо мекунад. Ва агар инсон ба ин ҳолат даромад ва ин мавҷуде, ки шефта ва ошиқи ҳақиқат офарида шудааст, дар амал роҳеро гирифт ва рафту рафт, то худашро ба сурати як душман ва як мавҷуди кинаварз бо ҳақиқат қарор дод, бояд бигӯем, як даври 180 дараҷаӣ зада.
Пас масъалаи қабул надоштани ҳаққу ҳақиқат як матлаб аст, душмани ҳаққу ҳақиқат будан, як матлаби дигар аст…”
(Муртазо Мутаҳҳарӣ, Ошноӣ бо Қуръон (5))
tajnek.com
Тоҷнек
