Ҳаҷҷи бартар
Достонҳои омӯзанда
Марде аз сафари ҳаҷ баргашта саргузашти мусофирати худаш ва ҳамроҳонашро барои Имом Содиқ таъриф мекард, махсусан яке аз ҳамсафарони хешро бисёр месутуд, ки чӣ марди бузургворе буд, мо ба ҳамроҳии ҳамчун марди шарифе муфтахар будем, яксара машғули тоату ибодат буд, ҳамин ки дар манзиле фуруд меомадем, ӯ фавран ба гӯшае мерафт ва саҷҷодаи хешро паҳн мекард ва ба тоату ибодати хеш машғул мешуд.
Имом гуфт:
— Пас чӣ касе корҳои ӯро анҷом медод? Ва кӣ ҳайвони ӯро тимор мекард?
Гуфтанд:
— Албатта ифтихори ин корҳо бо мо буд. Ӯ фақат ба корҳои муқаддаси хеш машғул буд ва коре ба ин корҳо надошт.
Имом фармуд:
— Бинобар ин, ҳамаи шумо аз ӯ бартар будаед.
(Манбаъ: Достони Ростон, таълифи шаҳид Мутаҳҳарӣ)
Тоҷнек
tajnek.com




















