Истгоҳи садоқат
Мактаби инсоният
Баргузида аз китоби “Лутфан, гӯсфанд набошед!”
Дар масири бозгашт ба хештани хеш, аввалин истгоҳ садоқат аст.
***
Бегуноҳи воқеӣ касест, ки илова бар он ки бегуноҳ аст, дигаронро низ бегуноҳ медонад.
***
Дар пушти сари ҳар инсони муваффақ, солиёни бисёре аз нокомӣ нуҳуфтааст.
***
Агар бо он чӣ доред ва бо ҳамин шароит – ҳамин ҳоло — натавонед хушҳол бошед, вақте бештар ҳам дошта бошед хушҳол нахоҳед шуд.
***
Баъзе вақтҳо ғарибаҳо ҳомили паёмҳои илоҳӣ ҳастанд, пас ба ҳамаи ҳарфҳои хуб гӯш кун.
***
Қудрат дар тағйир аст.
***
Дар зиндагии мо ҳеч кас ба андозаи худамон ба мо хиёнат намекунад.
***
Барои шод зистан бояд битавонӣ баъзе мавоқеъ бигӯӣ «НА».
***
Вазифаи шумо ин аст, ки дарёбед чӣ кор бояд бикунед ва баъд бо тамоми вуҷуд онро анҷом диҳед.
***
Танҳо як роҳ барои вуруд ба биҳишт вуҷуд дорад, ки дар замин онро ИШҚ меномем.
tajnek.com
Тоҷнек
