Бадкирдории зердастон бархоста аз пуштибони ҳокимон аст
Мактаби инсоният
Султон Санҷар (аз подшоҳони дудмони Салҷуқӣ) ҳангоме ки вориди шаҳри Кирмон шуд, дарёфт, ки мардуми шаҳр дучори буғз ва нороҳатӣ ҳастанд.
Султон ройзанони хешро фаро хонд ва иллатро ҷӯё шуд. Гуфтанд:
— Бисёре аз кормандони дастгоҳи девонӣ бар мардум фишор оварда ва аз ҷойгоҳи хеш суистифода мекунанд.
Султон ҳамонҷо устондори Кирмонро барканор намуд, бо ин ки аз наздиконаш буд ва ба ҷойи ӯ яке аз атобакон (ришсафедон)-ро бар кор гуморид.
Гурӯҳе аз кормандони мӯътариз назди султон омада ва гуфтанд:
— Сардии мардум аз кормандони пойин аст, на аз ҳокими рашиди Кирмон.
Султон Санҷар хандид ва гуфт:
— Мардум он қадр доно ҳастанд, ки мефаҳманд, бадкирдории кормандон бархоста аз пуштибони онҳост (ки устондор аст).
Сипас идома дод:
— Ободонии кишвар бо мардуми ранҷур роҳ ба ҷойе нахоҳад бурд.
Султон Санҷар, аз подшоҳони дудмони Салҷуқиён, ба некӣ пай ба решаи дард бурда ва онро бартараф намуд.
(Манбаъ: «Кашкули Миёнҷӣ»)
Тоҷнек
