Пешомадҳо ва хайру салоҳ дар корҳо
“Чӣ басо пешомадҳое, ки нохушоянди шумо гардад ва нороҳат шавед, дар ҳоле ки хайри шумо дар онҳост”
Ёддошти Сайидюнуси Истаравшанӣ
Қабл аз суқути Башшор Асад, Ҷ.И.Эрон бештари аслиҳа ва муҳиммоти Ҳизбуллоҳ ва муқовимати Фаластинро аз тариқи Сурия ба дасти муқовимон мерасонд, аммо пас аз суқути Башшор ва сари кор омадани Ҷулонӣ, ин роҳ куллан баста шуд. Ин рухдод дар ибтидо, ҳам барои Эрон гарон тамом шуд ва ҳам барои муқовимат. Аммо ба фармудаи Қуръони Карим, “чӣ басо пешомадҳое, ки нохушоянди шумо гардад ва нороҳат шавед, дар ҳоле ки хайри шумо дар онҳост”.
Яъне, бо гуму гӯр шудани Башшор Асад – ки мисли муш дар ким-кадом сӯрохӣ дар Маскав пинҳон шуда ва ҳеч садое аз ин буз шунида намешавад – муқовимати Фаластин ва Лубнон бо кӯмаки Сипоҳи Посдорон, дар зарфи як муддати кӯтоҳ, дар Фаластин ва Лубнон корхонаҳои тавлиди тамоми анвои аслиҳа – аз мушаку паҳпод бигир то “Калашников” ва RPG ва тонкзанҳо ва ғайраро – роҳандозӣ карданд ва дигар худашон тавлид мекунанд.
Ин ҳам аз хайрияти рафтани он буз, яъне Башшор Асад!
Албатта, ин нуктаро ҳам ёдовар шавам, ки баъзеҳо – ки ғаразу мараз доранд – ҳимояти Эрони Исломӣ аз низоми Башшор Асадро ба хотири масоили танги мазҳабӣ ва ин ҷур чизҳо ҳамл мекарданд, ғофил аз ин ки вуҷуди ӯ барои муқовимат, фақат ба хотири расондани муҳиммот ба Лубнон ва Фаластин буд.
Инро ҳам арз кунам ва ёддоштамро ба поён бирасонам. Баёни ин матлаб, имрӯза дигар сирру асрор нест. Дасти давлати Туркия – бахусус бархе тоҷиронаш – дард накунад, ки барои расондани баъзе муҳиммоти муқовимат аз Эрон ба Лубнон, ки сангин ҳастанд, ниҳояти кӯмак ва ёриро мекунанд!
Дасташон дард накунад!
Сайидюнуси Истаравшанӣ
