Изҳороти Наҳзати Исломии Тоҷикистон
Дар бораи фишор ба хонаводаи Исломҷон Саидов
Наҳзати Исломии Тоҷикистон даъвати пайдарпайи падару модар, бародарон ва занони хонаводаи роҳбари ҳаракат, Исломҷон Саидов ба мақомоти амниятии ноҳияи Нурободро қатъиян маҳкум мекунад. Фишор овардан ба хонавода барои таъсир расондан ба мавқеи сиёсии як узви он суистифодаи ошкор аз қудрати давлатӣ ва таъқиби сиёсӣ тавассути наздикон аст.
Бино ба маълумоти ба мо расида, падари Исломҷон Саидов, Асомуддин Саидов, соли таваллудаш 1951, модараш Валамат Каримова, соли таваллудаш 1953 ва чаҳор бародари ӯ ба мақомоти амниятии ноҳияи Нуробод даъват шудаанд. Ҳамчунин хабар дода мешавад, ки рӯзҳои 22 ва 23 сентябр занони ин хонавода низ даъват шуда, зери фишори равонӣ қарор гирифтаанд.
Дар рӯзҳои аввал, ба сабаби қатъ будани иртибот бо аҳли оила, санҷидани мустақими вазъи онҳо имкон надошт. Баъд аз гузашти беш аз як ҳафта маълумоте расид, ки наздикони Исломҷон Саидов дар ин муддат борҳо ба мақомоти амниятӣ даъват шудаанд ва фишор ба онҳо идома доштааст. Мақомоти Тоҷикистон бояд бетаъхир ҷойи будубош, вазъи амниятӣ ва асоси ҳуқуқии даъвати ҳар яки онҳоро ошкор кунанд.
Бояд таъкид кард, ки ҳеҷ ниҳоди давлатӣ ҳақ надорад падару модарро ба ҷойи фарзанд, бародарро ба ҷойи бародар ё занони хонаводаеро ба ҷойи як фаъоли сиёсӣ бозхост кунад. Ин амал як ҷинояти ошкор ва ваҳшатпароканӣ дар сатҳи як ҳукумат ва терроризми давлатӣ аст. Ақидаи як нафар барои таъқиби наздиконаш баҳона шуда наметавонад. Ҳар мақоме, ки бо чунин ҳадаф аз салоҳияти худ суистифода мекунад, бояд барои амалаш ҷавоб диҳад.
Фишор ба аъзои оилаи мухолифон бо мақсади тарсондан ва хомӯш кардани фаъолияти сиёсӣ, роҳе барои расондани паёми таҳдид бидуни рӯ ба рӯ шудан бо худи фаъоли сиёсӣ аст. Он ба дахлнопазирии ҳаёти оилавӣ, озодии андеша ва фаъолияти сиёсӣ латма мезанад ва эътимод ба қонунро аз байн мебарад.
Наҳзати Исломии Тоҷикистон аз мақомоти кишвар талаб мекунад, даъвати аъзои хонаводаи Исломҷон Саидов бо ҳадафи фишори сиёсӣ фавран қатъ карда шавад. Ҳамчунин асоси ҳуқуқии ҳар даъват, шахсияти масъулони он ва вазъи ҳар як узви хонавода ба таври равшан эълон гардад.
Мо талаб мекунем, ки иртиботи озод бо наздикон ва дастрасии бемонеа ба вакили дифоъ таъмин шавад.
Ҳар таҳдид, фишори равонӣ ё зӯроварӣ аз ҷониби ниҳоди мустақил таҳқиқ ва натиҷаи он ошкор карда шавад. Дар сурати исботи қонуншиканӣ, фармондиҳандагон ва иҷрокунандагони он ба ҷавобгарӣ кашида шаванд.
Мо аз сафоратҳо, намояндагиҳои дипломатӣ, созмонҳои байналмилалӣ, ниҳодҳои ҳомии ҳуқуқи инсон ва расонаҳо мехоҳем ин қазияро пайгирӣ кунанд ва аз мақомоти Тоҷикистон посухи мушаххас талаб намоянд.
Хонавода гаравгони сиёсат нест. Қудрати давлатӣ иҷозаи тарсондани наздикони мухолифонро намедиҳад. Наҳзати Исломии Тоҷикистон қатъи фишор, рӯшан шудани ҳақиқат ва ҷавобгарии ҳар шахси гунаҳкор дар ин қазияи ваҳшатангезро талаб мекунад.
Дафтари матбуоти
Наҳзати Исломии Тоҷикистон
29 сентябри соли 2026
