Номаи Сипоҳи Посдорон ба мардуми Омрико
Ба гузориши Фарорӯ, Сипоҳи Посдорон дар номае хитоб ба мардуми Омрико эълом кард: “Он касоне, ки метавонанд ин сарнавишти шумро тағйир диҳанд, худи шумо мардуми Омрико ҳастед. Ҳисоби худатонро аз ишғолгарони Фаластин, ки хоҳ нохоҳ бояд он ҷоро тарк кунанд ва ба кишварҳояшон бозгарданд, ҷудо кунед. Мо метавонем ҳамзистии мусолиматомезе бо якдигар дошта бошем.”
Дар идомаи ин нома омадааст: “Давлати ёғӣ, кӯдаккуш, шаҳватрон ва бехирадро канор бигзоред, умури худро ба ҷойи арозил ба андешмандон бисупоред ва ба онҳо ёдоварӣ кунед, ки дунё иваз шудааст.”
Сипоҳи Посдорон ҳамчунин таъкид кард: “Мардуми ҷаҳон бедор шудаанд ва давраи ғорати сарвати миллатҳо бо зӯри сарнайза ба поён расидааст. Ин қарн, қарни ғалабаи иродаи миллатҳост. Идомаи ин масири зиддиинсонӣ, сарнавишти дарднокеро барои Омрико рақам хоҳад зад; чаро ки рӯзи мазлум алайҳи золим, аз рӯзи золим алайҳи мазлум бисёр сахттар хоҳад буд.”
Дар бахши дигаре аз ин нома омадааст: “Ҳафт моҳ пеш, артиши мутаҷовизи Иёлоти Муттаҳидаи Омрико бо нақзи қавонини байналмилалӣ ва дар ҷинояте ҷангӣ, бо ҳамла ба дабистони “Шаҷараи Тайиба”-и Миноб ва куштори 198 кӯдаки донишомӯз ва ҳамзамон ҳамла ба дафтари кори Имом Сайидалӣ Хоманаӣ, раҳбари инқилоби исломӣ ва ба шаҳодат расондани муаззамун лаҳ ва хонаводаи эшон, аз ҷумла наваи 14-моҳаи эшон, ҷангеро алайҳи Эрон оғоз кард, ки тайи он то кунун беш аз 3600 нафар, умдатан ғайринизомӣ, аз ҷумла 400 кӯдак ба шаҳодат расидаанд ва 8 донишгоҳ, 3 бемористон ва 8 мадраса бомбборон шудааст.”
Сипоҳ дар идомаи ин нома афзудааст: “Бо вуҷуди ноҷавонмардиҳо ва ҷиноёти бесобиқа дар ин ҷанг, Омрико ва Исроил ба сахтӣ шикаст хӯрданд ва инқилоби исломӣ ба пирӯзии қотеъ даст ёфт.”
Дар идомаи ин номаи таъкид шудааст: “Дар таърихи ҷангҳои бепоёни Омрико, ҳақиқат нахустин қурбонӣ ва мардуми Омрико қурбонии ҳамешагии ин ҷангҳо будаанд. Ҳазинаи ин ҷангҳоро молиётдиҳандагони омрикоӣ мепардозанд; пас ҳақ доранд аз ҳақоиқе, ки аз онҳо пинҳон нигаҳ дошта мешавад, иттилоъ ёбанд. Биёед бо чанд пурсиш оғоз кунем.”
Сипоҳи Посдорон дар идома пурсишҳоеро хитоб ба мардуми Омрико матраҳ карда ва овардааст: “Чаро Эрон пирӯз шуд ва артиши Омрико бо будҷаи солона сад баробари нерӯҳои мусаллаҳи Эрон ва бо силоҳ ва таҷҳизоте садҳо баробар, дар ҷанг бо Ҷумҳурии Исломӣ шикаст хӯрд? Оё эрониён бо мардуми Омрико душманӣ доранд? Агар на, пас чаро мардуми Эрон шиори “Марг бар Омрико!” сар медиҳанд? Оё иддаои давлати Омрико дар бораи терурист будани Сипоҳ саҳеҳ аст? Чаро талошҳои густардаи 48-солаи режими Омрико барои бозгардондани султа бар мардуми Эрон, доиман шикаст мехӯрад? Чаро бо идомаи раванди феълӣ, ҳукумати Омрико бо суръат рӯ ба завол аст? Ояндаи ин ҷанг чӣ хоҳад шуд? Мардуми Омрико чӣ гуна метавонанд худро аз паёмадҳои таҷовузоти золимона наҷот диҳанд ва аз фурӯпошии пеши рӯ раҳоӣ ёбанд?”
Сипоҳи Посдорон ҳамчунин таъкид кардааст: “Инҳо масоиле ҳастанд, ки мехоҳем дар ин номаи самимона бо шумо дар миён бигзорем. Агар дар садоқати мо тардид кардед, метавонед бо як сафари кӯтоҳ ба ҳар ҷойи Эрон, ки дӯст доред, ҳатто тангаи Ҳурмуз, биёед ва сиҳҳати изҳороти моро шахсан биозмоед.”
