Биё, эй бедили аз кор монда,
Зи бим андар паси девор монда,
Далерӣ кун, ки майдон аз далер аст,
Агар рӯбаҳ далер афтод, шер аст.
Чӣ хуш гӯянд мардони ҷигардор,
Ки: – «Пое пеш нест, дасте бурун ор!».
К-аз ин даст аз ҳама кас пеш бошӣ,
Ба ин ҷо аз ҳама кас беш бошӣ.
Раҳи саҳрои расвоӣ гурез аст,
Калиди мамлакат шамшери тез аст.
Ба як дам оламеро фатҳ кардан*,
Беҳ аз нанги ҳама олам ба гардан.
Сари душман равон аз тан ҷудо кун,
В-агарна рав, сари худро фидо кун!
Агар сад сол зери санг бошӣ,
Аз он беҳтар, ки зери нанг бошӣ.
Зи ғайрат гар яке мардонагӣ кард,
Ту гӯӣ ҷоҳиле девонагӣ кард?
Магӯ ҷоҳил, ки ҷои ҳайрат аст ин,
Беҳ аз сад оқили беғайрат аст ин.
Қавидил шав, ки дар майдони мардӣ*,
Гар аз куштан битарсӣ, кушта гардӣ.
аз устод Ҳилолӣ
