Нақши Толибон ва ДОИШ дар амнияти Тоҷикистон
Дар моҳҳои ахир чандин бор хизматкунандагони баланд мартабаи Тоҷикистон эълон карданд ки таҳдидҳо ва ҳамлаҳое аз сӯи нерӯҳои давлати исломӣ (ДОИШ) ки дар қаламрави Афғанистан ва дар наздикии сарҳади ҷанубии Тоҷикистон дар ҳоли рушд ва аз нав ташкил шудан ҳастанд, ба қаламрави Тоҷикистон анҷом шуда ва ин кишвар дар маърази хатари дохил шудани бештари нерӯҳои ДОИШ мебошад.
Дар идома, мақомоти тоҷик эълом доштаанд не фақат шоҳиди ворид шудани рӯзафзуни пайкорҷӯёни террорист дар хоки худ ҳастанд балки дар мавридҳое ҳатто таввасути нерӯҳои ДОИШ иқдомоте сурат гирифта ки аз ҷумлаи он чандин мушак паронӣ аз Афғонистон ба хоки Тоҷикистон дар дафъаҳо пай дар пай буда аст. Дар бештари мавридҳо масъулияти ин иқдомот ро ДОИШ бо нашри паёме бар ӯҳда гирифта аст. Аммо Толибон токунун дар ин маврид сукут кардаанд. Дар ин бора Раҳматуллоҳ Абдуллоев, коршиноси сиёсии тоҷик бар ин бовар аст ки мавзаъи Тоҷикистон дар мавриди эҷоди ҳукумати фарогир дар Афғонистон сабаби ба қабули чунин сиёсатҳо аз сӯи ҳукумати Толибон шуда аст.
Пешвои миллат президент Эмомалӣ Раҳмон дар конфронси байналмиллаии »ҳамкориҳои амниятӣ ва идораи сарҳадот барои муқобила бо терроризм ва пишгирӣ аз таҳрики терроризм« баён кард ки фаъолиятҳои гурӯҳҳои террористӣ, аз ҷумла гурӯҳи ДОИШ ва АЛҚОИДА, дар минтақа дар ҳоли густариш аст. Президент муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар изҳороти худ бо ишора ба таҳлилҳо ва пешбиниҳои анҷом шуда аз таҳарукоти террористӣ, қайд дошта ҳузур ва фаъодияти ДОИШ ва АЛҚОИДА васеътар мегардад ва ба ҳамин далил давлати Тоҷикистон таваҷҷуҳи ба хусус ба тақвияти пайваста ва муҳофизат аз сарҳадҳои умумии худ дошта ва иқдомоти зарурӣ ро барои ҷангҷӯёни террорист доштааст.
Ҳол дар охирин таҳавулот дар минтақа, Генерал Палагнюк Анатолиӣ Сидоров, раиси ситоди муштараки созмони паймони амнияти муштарак (СПАД) дар конфронси матбуотӣ, дарбораи афзоиши шумори ҷангҷӯёни ДОИШ дар Афғонистон наздик ба шашҳазору панҷсад тан ки аз ин миён чорҳазор тан дар наздикии сарҳади Афғонистону Тоҷикистон пинҳон шуданд. Ин дар ҳоли аст ки Билол Каримӣ муовини сухангӯи ҳукумати Толибон, иддаъоҳо дарбораи ҳузури зиёда аз шашҳазор ҷанговари Доишӣ дар Афғонистон ро рад карда ва мегуяд ки дар ин бора, ҳеҷ гуна далили вуҷуд надорад. Аммо он чизе ки дар инҷо муҳим аст тафтиши мизони ворид шудани Доиш ё нерӯҳои террористӣ дар Тоҷикистон мебошад. Ҳар чанд мақомоти Толибон ҳузури ДОИШ ро дар Афғонистон ро инкор карда ва гуфта аст ки ин гурӯҳи саркӯб ва пахш карда шуда аст вали дар амал тайи ҳафтаҳо ва моҳҳои пеш, даргириҳои шадид байни ҷангҷӯёни ду тараф дар дили шаҳри Кобул, пойтахти Афғонистон, ба амал омада аст.
Ба фикри бисёре аз мутахассисон ва коршиносон, пас аз тассалути гурӯҳи Толибон бар Афғонистон, ин кишвар бори дигар ба панҳгоҳи амн барои террористҳо табдил шуда аст ва ҳузури бехатари зоҳири, пешво ва раҳбари АЛҚОИДА дар Кобул ва кушта шудани вай дар ин шаҳр, мисоле равшани он аст. Заъфи Толибон дар таъмини амнияти дохилии Афғонистон ва ҷомеаи ҷаҳонӣ шуда аст.
Созмони миллали муттаҳид дар гузориши эълом дошта аст ки Афғонистон сарчашмаи аслӣ ва асосии терроризм барои Осиёи Марказӣ ва Ҷанубӣ ва ТТП ба далили стратегии самарбахши Толибон аз озодии бештар бархурдор шудаанд. Ҳмин озодии амал сабаб шуда дар қисмҳое иқдомоте бар зидди Тоҷикистон сурат пазирад ки ба таври рӯзафзун дар ҳоли афзоиш буда ва сабаби нигарониҳое дар Тоҷикистон ва минтақа шуда аст.
Тоҷикистон тақрибан 1300 километр бо Афғонистон марзи муштарак дошта ва ин сарҳад ба унвони масири интиқол маводи мухаддир аз Афғонистон ба Русия ва ғарб ва ҳамчунин ҷангҷӯёни ифротӣ шиносонда ҳастанд. Бештари сарҳадҳои Тоҷикистон бо Афғонистон куҳистонӣ мебошад ва гузаштан аз он бисёр сахт аст ва идора кардани он душвор, Бадахшон, Тахор, Кундуз дар шимоли Афғонистон ба унвони вилоятҳои дорои сарҳади муштарак бо Тоҷикистон ҳамвора ба минтақаҳои ҷиҳати иқомат ва омузиш ва амалиёти нерӯҳои Доишӣ ва ифротӣ шинохта шуда аст.
Тайи моҳҳои ахир ҳамалот ва иқдомоте ки гурӯҳи ДОИШ масъулияти он ро ба ӯҳда мегирад низ нишон медиҳад ки ин гурӯҳ як таҳдиди ҷидди барои амният ва суботи Тоҷикистон ва ҷони шаҳрвандони ин кишвар аст ва инкор ин иллат, метавонад як навъ фариб бошад.
