“Дипломатия”-и мактаби эпштейн
Ёддошти Сайидюнуси Истаравшанӣ
Тромп, воқеан як инсони истисноӣ аст; истисноӣ ба маънои манфии он албатта.
Ин одам то замоне, ки манофеи шахсиаш осеб надид, мижааш такон намехӯрд. Кушта шудани сарбозони омрикоӣ, беэътибор шудани Омрико дар ҷаҳон, холӣ шудани будҷаи Омрико, зарару зиён дидани муттаҳидонаш дар минтақа хусусан аъроби халиҷ ва ғайра, инҳо ҳама, пашизе барояш аҳаммият надоштанд ва надоранд.
Аммо ҳамин ки манофеи шахсиаш дишаб дар Кувайт зарба хӯрд ва маркази тиҷории ӯ ва хонаводааш осеби ҷиддӣ дид, зуд ба фикри музокира афтод. Як одами ивазӣ ва беҳис!
Асосан, намедонам чаро омрикоиҳо ин одамро ба унвони раисиҷумҳур интихоб карданд?! Раиси ҷумҳурҳои дунё, бештарашон бале одамҳои сангдиланд, аммо на то ин ҳад бевиҷдон ва безамир!
Албатта интизор аз пайравони мактаби Эпштейн ва одамхорҳо ва кӯдаккушҳо намеравад, онҳо ҳаминанд. Аммо тааҷҷуб он ки бисёре аз раҳбарон ва раисон ва нахуствазирҳои дунё ва ҳатто пайравони диндорашон, аз ин одамхор истиқбол ва ин корашонро “дипломатия” меноманд!
Намедонам фардои қиёмат инҳо дар пешгоҳи Худо чӣ гуна посух хоҳанд дод.
Сайидюнуси Истаравшанӣ
Тоҷнек
