Мӯъмин дар дунё ва охират
Сабки зиндагӣ
Ҳазрати Паёмбар (с) мефармоянд:
Ҳар ки мӯъминеро аз як нороҳатии дунё берун оварад (ва бад-ин васила ӯро хушҳол кунад), Худованд ӯро аз як нороҳатии рӯзи қиёмат хориҷ созад.
Ҳар ки бар тангдасте осон кунад, Худованд дар дунё ва охират бар ӯ осон намояд.
Ҳар ки (айби) мусалмонеро бипӯшонад, Худованд (айбҳои) ӯро дар дунё ва охират пӯшонад.
Худованд дар кӯмаки банда аст модоме ки банда дар кӯмаки бародари худ бошад.
Ҳар ки дар роҳи ҷустуҷӯи илму дониш бошад, Худованд ба василаи он дониш барои ӯ роҳ ба сӯи биҳиштро ҳамвор созад.
Ҳеч қавм ва гурӯҳе дар хонае аз хонаҳои Худо (масоҷид) нанишастанд дар ҳоле ки китоби Худоро тиловат мекунанд ва онро бо ҳам меомӯзанд ва мехонанд, магар ин ки бар эшон оромиш нозил гардад, раҳмати илоҳӣ эшонро фаро бигирад ва Худованд онҳоро дар зумраи касоне ёд кунад, ки пеши ӯ ҳастанд.
(Ривояти Муслим аз Абӯҳурайра)
Тоҷнек
tajnek.com
